หลงใหลฝรั่งเศส

ย้อนไปสมัยม.ต้น ช่วงนั้นยังไม่รู้ว่าตัวเองจะเรียนอะไรดี รู้แต่ว่าอ.แนะแนว เห็นผลการเรียนเลข ดันตกเลขเสริม กลายเป็นผลชี้ชะตาว่า เธอต้องเรียนสายศิลป์นะ เธอเรียนสายวิทย์ไม่ได้แน่ๆ ตอนนั้นรู้สึกว่าไม่ชอบเลย ทำไมต้องมาบอกว่าเราจะเรียนอะไร แต่ถ้าเราจะเรียนต่อม.ปลายที่รร.นี้ก็ต้องเรียนสายศิลป์อย่างเดียว ด้วยความหยิ่งหรืออยากเอาชนะก็ช่าง เลยสมัครสอบรร. สหอีกแห่ง ตั้งใจเลือกสายวิทย์ซะ ผลก็คือสอบติด แต่ไม่เรียน...มาตายรังที่รร.เดิม และเลือกเรียนศิลป์ฝรั่งเศส (แค่อยากให้ครูเห็นว่าถ้าเรียนสายวิทย์ หนูก็เรียนได้นะ แต่หนูไม่เลือกเอง)

จุดเริ่มต้นของฝรั่งเศสตอนม. 4

จำได้ว่าวันแรกที่เรียนวิชานี้ ตื่นเต้นมาก เหมือนเป็นสิ่งใหม่ที่ยังไม่เคยรู้มาก่อน จึงตั้งใจเป็นพิเศษ ผลก็คือเทอมแรกได้เกรด 4 ดีใจสุดขีด เพราะอังกฤษได้แค่ 2 มันชดเชยกันไป และได้ยืดสุดๆ ตอนนั้นมีคนได้เกรด 4 ฝรั่งเศส ไม่กี่คน จากนร. 50 คนได้มั้ง

หลังจากนั้น ความขี้เกียจถามหา เกรดฝรั่งเศสเลยตกมาเรื่อยๆ ประกอบกับมันยากขึ้นด้วย แต่ไวยากรณ์ฝรั่งเศสที่เรียนช่วงนี้ช่วยให้เข้าใจภาษาอังกฤษได้ดีขึ้น แปลกแต่จริง มันช่วยได้จริงๆ เกรดอังกฤษดีขึ้นแต่ฝรั่งเศสตกลง ก็ถือว่าโอเคในตอนนั้น

พอเข้ามหาลัย ไม่ได้เรียนฝรั่งเศสในมหาลัยเลย ต้องไปเรียนเองที่สมาคมฝรั่งเศส เพราะคิดว่าคงได้เอามาใช้ตอนทำงาน จนจบก็ยังเรียนๆ หยุดๆ อยู่อย่างนี้ กระทั่งได้งานทำ ก็ยังไม่มีโอกาสได้ใช้เลย สุดท้ายก็เลิกเรียน

หลายปีแล้วนะ ที่ได้รู้จักภาษานี้ แม้ตอนนี้ไม่ได้เรียนแล้ว แต่ยังหลงใหล และบางเวลายังคิดถึง คิดว่าสักวันอยากพูดภาษานี้ในดินแดนของเจ้าของภาษา มันจะเป็นยังไงนะ คงได้แต่ร้องเพลงรอ....ต่อไป la france, je t'aime