คืนวันศุกร์ที่ 1 มิ.ย. ตอนตีสามพี่สาวโทรตามให้รีบไปรพ.ด่วน บอกว่าแม่ไม่ไหวแล้ว พยาบาลให้ปรึกษากับพี่น้องว่าถ้าไม่หายใจจะให้ใช้เครื่องช่วยหายใจรึป่าว ตอนนั้นไม่มีใครกล้าบอกป๊า ป๊าหลับสนิทใจหนึ่งก็รีบก็อยากไปรพ.ใจหนึ่งก็กลัวป๊าจะตื่นแล้วตกใจ พวกเราเลยรอให้ป๊าตื่นพร้อมปรึกษากันว่าจะไม่ใช้เครื่องช่วยหายใจเพราะไม่อยากให้อาแมะทรมาน จนเกือบตีสี่ป๊าตื่นพอป๊ารู้เท่านั้นมือไม้สั่นทันที พวกเราเลยรีบไปรพ. ไปถึงก็เห็นอาแมะหายใจด้วยเครื่องช่วยหายใจหน้าอกที่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงเครื่องช่วยหายใจทำให้รู้ว่ามีเวลาเหลืออีกไม่นาน แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะสิ้นสุดภายในไม่กี่ชม.ถัดมา เช้าวันเสาร์จริงๆ ตอนเที่ยงต้องไปงานแต่งพี่หัวหน้าเก่า แต่ด้วยอาการของอาแมะทำให้ฉันไม่กล้าไปไหนอยู่แต่รพ. นั่งเฝ้าในขณะที่พี่คนอื่นๆ กลับบ้านไปหมดแล้ว อาแมะตัวร้อนสลับกับตัวเย็น แต่ที่น่าตกใจคือขี้เป็นสีดำ 3 ครั้ง อาการเป็นแบบนี้จนถึงตอนค่ำพี่สาวมาเปลี่ยนนอนเฝ้า จนกระทั่งเกือบเจ็ดโมงพี่สาวโทรมาบอกว่าแม่ไปแล้ว ทุกคนช็อกกันไปหลายนาที พยาบาลบอกมีเวลา 2 ชม. ก่อนมารับอาแมะ เช้าวันนั้นฉันต้องไปหาซื้อเสื้อสีขาวกับกางเกงให้อาแมะเป็นครั้งสุดท้าย ใจหวิวๆ น้ำตาก็พาลจะไหล ตอนเลือกเสื้อให้กับคนที่เรารักมากและรู้ว่านี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ทำให้เค้าได้
พอได้ของที่ต้องใช้ครบแล้ว พวกพี่น้องก็พากันไปรพ. ยกเว้นป๊าที่รออยู่ที่บ้านคนเดียว อาแมะนอนหลับสนิทอยู่ที่ห้องสุคติ แก้มและแขนเย็นเชียบแต่ผิวไม่ซีดเล็บก็เป็นสีชมพู อาแมะเหมือนคนหลับที่ไม่มีวันตื่น เราทำพิธีกันแบบจีนในบ่ายสองของวันอาทิตย์ โชคดีที่เรามีพี่น้องหลายคนจึงแยกย้ายไปทำคนละอย่าง คนนึงติดต่อศาลาวัด คนนึงติดต่อโลงศพ อาหารไหว้ศพตามแบบพิธีจีน เมื่อทำพิธีเสร็จก็เคลื่อนย้ายศพไปที่วัดตอนสี่โมง เรากำหนดกันว่าจะสวด 4 คืน (คืนสุดท้ายสวด 2 รอบ) แล้วเผาวันพฤหัสบดี สวดคืนแรกมีแขกมาไม่เยอะ ยังคิดกันในหมู่พี่น้องว่าแขกคงไม่เยอะ เพราะเราไม่ค่อยได้บอกใครและญาติก็ไม่เยอะมาก แต่เอาเข้าจริงๆ แขกจากที่บริษัทของแต่ละคนที่ทำงานกับคนรู้จักก็มากันเยอะ ขอบคุณทุกคนจากใจจริง ที่ประทับใจฉันก็มีป้าคนนึงแกเป็นช่างตัดผมในซอยที่แม่ชอบไปตัดผมกับแก ฉันแปลกใจเห็นแกนั่งร้องไห้ตลอดที่พระสวด ไปเสิร์ฟน้ำอาหารแกก็ไม่เอา มารู้ทีหลังว่าแกรักแม่มาก แกบอกกับพี่สาวว่าแม่เป็นคนดีชอบซื้อของกินแบ่งให้แก แล้วก็บ่นเสียดายคนดีๆ จากไปแล้ว มีเรื่องดีๆ หลายเรื่องของแมะที่ฉันมารู้ตอนงานศพ มันยิ่งทำให้คิดว่าตอนเค้ายังมีชีวิตอยู่เราน่าจะทำอะไรได้มากกว่านี้
พอวันศุกร์พวกเราก็ไปลอยอังคารกันที่เกาะลอย ชลบุรี เหมาเรือไปลอยกลางทะเล ตอนลอยอังคารพวกเราก็ตั้งจิตขอให้แม่ไปสู่สุคติ ไปไหว้พระบนสวรรค์ อยู่เย็นเป็นสุขตลอดไปนะอาแมะ...
